Mooring!

Zondag 16 december: de meertouwen breken
We helpen mee uitladen: we zetten olievaten op sleden, we verplaatsen containers, klimmen er op om kabels los te maken, brengen kisten aan land... we voelen ons de dokwerkers van Antarctica! De sleden komen slechts met mondjesmaat aan en dus observeer ik een dwergvinvis die heel dicht bij de boot zwemt, een krabbeneter op het ijs en twee zuidpooljagers. ’s Avonds gebeurt wat de kapitein al vreesde. Terwijl ik op de brug met Alain Hubert een praatje maak over wetenschap, zuidpoolonderzoek, ijsberen... horen we hard getonk. De meertouwen spannen zich aan, het schip beweegt, de valreeptrap glijdt weg: zo dadelijk kunnen we niet meer op de boot! Twee touwen lossen al voor de motoren weer werken. Op dit ogenblik duikt de walvis dicht bij de boot op. Alain Hubert is weg naar het platform, is niet weergeraakt en moet daar in een container slapen. De kapitein vaart zijn boot iets verder in het ijs. ’s Nachts vindt het schip een goede ankerplaats dicht bij de eerste en de hele aanmeermanoeuvres beginnen weer. Morgen kunnen we weer verder lossen.